Λίγα λόγια
Ο Dick και η Judy Hoyt γέννησαν έναν γιο το 1962, τον Rick. Λόγο κάποιων επιπλοκών στην γέννα, ο ομφάλιος λώρος δέθηκε στον λαιμό του Rick με αποτέλεσμα για μερικά δευτερόλεπτα, σε αυτήν την κρίσιμη στιγμή, ο εγκέφαλος του Rick να μην αιματώνεται. Αργότερα οι γονείς του θα μάθαιναν τα άσχημα νέα. Ο Rick δεν θα μπορούσε να κινηθεί ούτε να μιλήσει ποτέ.
Ειδικοί μηχανικοί δημιούργησαν ένα μηχάνημα με το οποίο ο Rick, μετακινώντας έναν κέρσορα με το κεφάλι του σχημάτιζε λέξεις στην οθόνη ενός υπολογιστή. – η μέθοδος αυτή χρησιμοποιείται πλέον σε αρκετούς τετραπληγικούς ανθρώπους -
Το πρώτο κίνητρο
Όταν ήταν 15 ετών, ένας συμμαθητής του Rick τραυματίστηκε σε τροχαίο. Το σχολείο του διοργάνωσε έναν αγώνα δρόμου 8 χιλιομέτρων. Ο Rick εξέφρασε την επιθυμία στον πατέρα του να τρέξει στον αγώνα. Ο Dick δέχτηκε, αν και έχει πρόβλημα με την καρδιά, και τελικά σπρώχνοντας τον Rick τερμάτισαν με επιτυχία. «Μπαμπά, όταν τρέχαμε, ένιωθα ότι δεν είμαι πια παράλυτος. Ένιωθα να τρέχω κι εγώ μαζί σου!» Ήταν τα λόγια του Rick που πήραν μονομιάς την κόπωση από τα πόδια του πατέρα του. Από τότε, δεν έχουν σταματήσει να τρέχουν σε μαραθώνιους, αλλά και σε σκληρότερες δοκιμασίες όπως το Iron Man. (3,8 χλμ. κολύμπι, 42.195 μ. Τρέξιμο, 180 χλμ. Ποδηλασία ).Μέχρι σήμερα
Οι ομάδα Hoyt έχει λάβει μέρος σε: 240 αγώνες τρίαθλου, 6 αγώνες IronMan, 7 αγώνες Half IronMan, 22 αγώνες δίαθλου, 69 (!) μαραθώνιους, 92 (!) μισούς μαραθώνιους και σε εκατοντάδες ακόμα αγώνες μικρότερων αποστάσεων – καθόλου αμελητέων -
Πριν από λίγο καιρό, σε μια τηλεοπτική συνέντευξη των Χόιτ ρώτησαν τον Ρικ, μετά απ’ όλα αυτά, τι δώρο θα ήθελε να κάνει στον πατέρα του. Ο Ρικ έγραψε στον υπολογιστή: «Θα ήθελα, έστω και για μία φορά, να καθίσει ο πατέρας μου στο καροτσάκι και να τον σπρώχνω εγώ»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου